مدح و مرثیۀ سیدالشهدا و امام مجتبی علیهم السلام
گـریهکـنهای حُـسیـنیم و گدای حَـسَنیم خـاکِ پـاهـای حُـسیـنیم و برای حَسنیم جـمـع ما را حَـسن آورد سوی کربُبـَلا کـربـلایـی شـدۀ خـیـر دعـای حَـسـنـیـم صورِ "این الحَسَنیون" که قیامت بزنند با حُـسین بین صفـوف رفـقـای حَـسنیم کوری چشم همانها که رهایش کردند تا خـداییِ خـدا هـست، به پـای حَـسنـیم ما به این کربُـبَلا شهر حَسن میگوئـیم که در آن خیره به ششگوشِ طلایِ حَسنیم کربلا آمدهای! خرجی تو با حَسن است اربـعـین ما همه مهـمان عـطای حسنیم به حـسن بـوده اگر حاجت ما را دادنـد زیر این قُـبـه همه زیر عـبـایِ حَـسنـیم عطر سیب حـرمش را ز بقـیع آوردند بهخدا پیشِ حـسین، مستِ هوای حَسنیم هیچکس نیست زیارت کند او را امروز داغـداران غـمِ صحـن و سـرای حَسنیم تشتِ خونینِ حَسن، مقتلِ خونینِ حُسین هم عزادار حسین، هم به عزای حَسنیم |